Адбамібілі фанкі на Сенненскай. Суседскі сабака больш не выцягвае вушы пры выглядзе масы  стракатых асобаў (як па колеры адзення, гэтак і па манерах паводзінаў); па пагорках прыватнай забудовы больш не гуляюць хіпстэрскія чародкі ў пошуках тусні і ненатэльваюць арганізатарам, як на яе трапіць; раён Лучоса вярнуўся з культурнага цэнтру Віцебска да сваіх звыклых суседзяў: Тарнага і ДСК.

Пад бледную гарбатку, пахі вогнішча і прэтэнцыёзныя сэты Рокстара і Трафарэта (рубілі хіты, быццам заўтра на апошні суд) у Віцебску прайшла другая “Гравітацыя” – мясцовы стрыт-арт івэнт, які збірае маладых вулічных мастакоў усяе Беларусі пад сцягі еўрапейскай тэматыкі і проста прыгожага мастацтва. Сёлета на фэсце ўдзельнічалі КІРХР з Маладэчна, EGAS85 і ЗЮЗЯ (Менск), IS (Віцебск), Валерыя (Менск) і STANI з Воршы. Іх эскізы прайшлі адбор журы, а самі аўтары былі запрошаныя ў Віцебск для ўдзелу ў фэсце.

Мерапрыемства праходзіла на прыватнай тэрыторыі, таму абышлося без дазволу аддзелу ідэалогіі, ўзгадненняў з пажарнымі, санітарна-эпідэміялагічнымі службамі, кіраўніцтвам па архітэктуры, ветэранскімі і спартова-патрыятычнымі аб’яднаннямі, пастаяннай камісіяй па маральнасці і іншымі “радзецелямі”. Сціпла і па-восеньску спакойна мастакі выпісвалі еўрапейскі Віцебск.

У тройку лідыруючых пытанняў з боку наведвальнікаў трапілі: “Чаму сёлета “Гравітацыя” адбываецца менавіта тут?”, “Хто перамог?” і “Дзе тут прыбіральня?”. Адказ на першае пытанне хаваецца ў папярэднім абзацы: арганізацыя фэсту на закрытай тэрыторыі пазбавіла яго шматлікіх клопатаў, зрабіла менш пампезным і афіцыёзным, а шчодры прыём гаспадароў надаў акцыі ўтульнасці і ненапружлівасці. Адказ на трэцяе пытанне ўжо нікому не дапаможа, а на другое можна адназначна канстатаваць: пераможцам стаўся “Еўрапейскі клуб”, катораму фартанула зарганізаваць на сваіх сценках цэлы паралельны свет – з храмамі ў нябёсах, піцай для Марка і Бэлы, Эйфелевай вежай на вул. Леніна (інакш як бы яна абдымалася з нашай Ратушай?) і шрыфтавой метамарфозай, пабачыўшы каторую адна з наведвальніц была гатовая ў рэжыме right-here-right-now заснаваць дадатковы прыз для яе аўтара.

Тыя, хто ўсё ж такі дайшоў да мерапрыемства, падаецца, не пашкадавалі. Для тых жа, хто ня быў, выкатываем невялікі фотаэкскурс па імпрэзе ад Ягора Кузняцова.