“І валун можа закахацца, і ў крутых маразоў сэрца ёсьць”. Дзядзька Рыгор наўрадці падазраваў, што ягонымі бессмяротнымі радкамі нехта будзе распачынаць апраўданьне прыкладу нізкапробнага мас-культу. Але і ў кавалках пластыка часам знаходзіш вялікае сэрца.

“Выходны дзень Фэрыса Б’юлера” сёння не парэкамендуеш ані для асабістага, ані для сямейнага, ані для халера яшчэ якога прагляду – каго зацікавіць зацягнутая камедыйная стужка з загадзя прагназаванымі тупаватымі жартамі і адначасова драматычнай прэтэнзіяй на высвятленне спрадвечнага канфлікту “бацькі і дзеці”? З іншага боку, высокі рэйтынг на IMD b і касавыя зборы, якія ў дзесяць разоў перавысілі бюджэт фільма, нагадваюць, што ў свой 1986 год твор Джона Х’юза быў няхай і папсовай, але бомбай. І сэрца гэтай бомбы, самы рамантычны і пяшчотны эпізод фільма, аўтар змесціў не на бераг мора, дах небасяга ці ўтульную кавярню, а ў чыкагскі Інстытут Мастацтва, ці дакладней – у яго музей. За такі аргыінальны крок рэжысёру-сцэнарысту ў думках б’еш паклоны, бо ўяўляеш, як тысячы і тысячы людзей, што заходзілі ў залю з колай і пап-корнам, выходзілі адтуль з да канца жыцця сфармаванай карцінкай: самыя шчырыя пацалункі сваёй каханай можна падараваць толькі на фоне валошкава-сіняга шагалаўскага вітража. Прынамсі ў горадзе Чыкага.

Наўрадці які працэнт тых гледачоў ведаў гісторыю шэдэўра “America Window”, пра тое, як Марк Шагал падараваў гораду твор, які сімвалізаваў пару найважнейшых для яго з амерыканскіх свабод: рэлігійную і культурную; твор, каторым мэтр дзякаваў амерыканцаў за магчымасць у цяжкія гады не толькі выжываць, але і займацца ўлюбёнай справай. Ад траўня 1977 г. трыццаць шэсць панэляў “Вокнаў Амерыкі” знаходзіліся ў экспазіцыі музея Інстытута Мастацтва ў Чыкага . З 2005 г., калі вітражы прыбралі ў сувязі з рэканструкцыяй памяшканняў, тысячы і тысячы экскурсантаў спыталі аб іх лёсе і павяртанні. Фактычна, менавіта сваёй адсутнасцю твор Шагала і замацаваў за сабой тытул самага папулярнага сярод наведвальнікаў шэдэўра з калекцый Інстытута.

І вось, Chicago Tribune паведамляе, што belarusian artist Marc Chagall’s "America Windows" вяртаюцца. Крыху менш за тыдзень таму рэстаўраваныя і падчышчаныя “вокны”, былі ізноў адкрытыя для публікі ў адмыслова адведзеным для іх усходнім крыле аднаго з музейных карпусоў. І цяперашняя лакалізацыя твору, па прызнанню куратараў, найбольш дакладна адпавядае задуме віцебскага мастака.

Больш аб “America Windows” у відэа па спасылцы .