Нагана едзе ] 10

Віцебск закармілі хіп-хопам. Мэйнстрымавыя зоркі расейскага рэпу пруцца ў наш губэрнскі гарадок зь небывалай частатой. Ужо падчас канцэрту гурта Каста на сьнежань публіцы паабяцалі Гуфа. Абодва праекты сабралі тысячы, таму наступная рэп-зорка не прымусіла сябе доўга чакаць – Нагана з падтанцоўкай прыязджае 13 лютага. Нас накрывае чарговая хваля папулярнасьці хіп-хопу, прычым у гэты раз выразна расейскага. Кранальныя любімкі дзяўчынак усіх узростаў Гуф, Птаха, Слім; спадкаемца растоўскіх целарухаў Нагана-Баста; зьедліва-іранічны нашчадак “кірпічоўскіх” экспэрымэнтаў Нойз МС. Хаця, папулярнасьць апошняга ў гэтым сэзоне трохі сканала і няма ніякай ўпэўненасьці, што, ледзь не тройчы герой менскіх клюбаў сабраў бы сёлета ў Віцебску “казу”. Пра энэргічную сцэну няма і што казаць.

Затое ёсьць, што сказаць пра айчынных пацаньчыкаў-рэперкоў, якія, у адрозенне ад расейскіх, пакуль не прымушаныя абіраць танаваныя “дзевяткі”, а таму могуць раскатываць па віцебскіх завулках на дасягненьнях заходняга аўтапраму. Аматараў паслухаць хіп-хап мноства і сёння ўявіць сытуацыю, каб моладзь абарочвалася на машынку, з вокан якой далятаюць знаёмыя рэп-біты, і жыва абмяркоўвала гэта, нерэальна. Тое, што сем-дзесяць год таму падавалася культурнай рэвалюцыяй, сёння мэйнстрым і будзённасьць, і пацаньчыкі таму індыкатар.

Ва ўсіх гэтых выключна аўтамабільных хітах (пад іх не калыхаюцца ў “Кантыненце” і “Тэатралцы”, пацаньчыкі не карыстаюцца ай-подамі) мяне асабіста заўсёды напружвала дзікая лаянка і ніжэйпоясныя тэмы. Уражаньне поўнага армагедону стварылася пасьля выхаду дэбютнага альбома Кравастоку. Халера зь ім, што на дысках, няхай гуляе па інтэрнэце – там і не такое гуляе – але ж гэта быў старанна раскручаны па ўсіх законах шоў-бізу праект. Гэта была спроба стварэння куміра, ідала, абраза стылю і стэрэатыпа паводзінаў. Папулярнасьць Шылы і кампаніі ў пэўны момант сягнула маштабу, які накрыў абсалютна ўсе клясавыя і (увага!) ўзроставыя колы. На шчасьце, прафэсійныя мастакі выстаўлялі занадта прэтэнцыёзныя для BY-рэалій ганарары і таму не даехалі да Віцебску, хаця іх творчасьць і гэтак тут усе ведаюць.

Падавалася, пасьля кравастокаўскай “Гантэлі” разьвіваць тэму далей ужо не было куды, але за армагедонам надышоў армагедзец, і імя яму было Сява. Спадзяюся, сярод чытачоў не прысутнічае асобаў, перакананых у выпадковым выхлапе пермскага грамадзяніна Славы Хахалкіна. Гэта была прадуманая раскрутка вобраза і пасьля яе выкрываньня нехта нават з палёгкай уздыхнуў: “Дзякуй богу не насамрэч”. І усё бы добра, бо пісьменная хіп-хоп тусьня Сяву спачатку проста падняла на сьцёб, а потым, калі справа дайшла да поўнага абсурду ў выглядзе альбому, то і абсьцябла ў плінтус. Але да малодшага пакаленьня гэта магло не дайсьці. Маргінальная лаянка і рыфмы ў стылі брашка-Наташка няхіла затуманілі мозг шкалоце.

На тле двух папярэдне згаданых пражэктаў Васіль Вакуленка разам з Купэ – арханёл Міхаіл на чале святога ваярства. Быдла-рэп ухілы ў іх вытрыманыя ў гумарной манеры і падрыхтаваныя да спажываньня і рэспэктосаў прадстаўнікоў вельмі разнастайных субкультур. (Арганізатарам ужо натэльвалі нават не пацаньчыкі, а канкрэтныя “карэшкі”, якія прыдуць на канцэрт разам з жонкамі і жадалі б сам на сам паразмаўляць з Нагана “пра жыцьцё”.) Але акрамя карэшкоў творы пра гарэлку, Жору і іншыя насосы спажывалі дзеткі ад … да 18. Адсачыць іх адсотак нескладана, бо квіток у “Энэргію” 13 лютага будзе дзейнічаць да 6:00, і непаўнагадовыя будуць вымушаныя сысьці з клюба па канцэрце. Вось і паглядзім, наколькі вялікая маса схлыне.

PS. Магчыма, я гнілы маралізатар і нехалеры не разьбіраюся ў хіп-хап сцэне. Але я хаця б ведаю, што да нас едзе Нагана. :) Арганізатары ж канцэрта, мяркуючы па саўндтрэку да відэарэклямы, дагэтуль упэўненыя, што вязуць Басту.

Фота: Vip.Karelia.Ru